سارا صدای مادرش را شنید: «سارا بیا. من این‌جایم.» سارا دوید سمت صدا. مادرش را دید که وسط یک دشت پر از گل ایستاده و به او لبخند می‌زند. دوید سمت مادرش اما تا خواست او را بغل بکند دشت پر از گل به یک جنگل تاریک سیاه تبدیل شد و موجودات وحشت‌ناکی بین سارا و مادرش قرار گرفتند. سارا چشم‌هاش را که باز کرد پدر و خواهرش را دید که بالای سرش آمده‌اند. خواهرش گفت: «سارا جان خواب بدی دیدی؟» سارا گفت: «نه.» پدرش گفت: «اما توی خواب جیغ می‌زدی.» سارا گفت: «حتمن خواب دیده‌اید که جیغ می‌زنم.» و رفت توی دست‌شویی. آب سرد را باز کرد و یک مشت آب به صورتش پاشید. سرش را که بلند کرد مادرش را توی آینه‌ی دستشویی دید. سارا چشم‌هاش را بست و آینه را آرام بوسید. چشم‌هاش را که باز کرد همان موجودات وحشتناک را دید که جای مادرش را گرفته بودند.

خواهرم گریه می‌کرد می‌گفت از پسر همسایه حامله شده.

مامان گفت: «همین یکی رو کم داشتیم.»

پ.ن: ما چقدر خوش‌بختیم!

منم و دو تا صندلی لهستانی و یه فنجون اسپرسوی کوفتی.

«کجایی لعنتی؟»

بچه که هستیم کتاب می‌خونیم تا بزرگ بشیم.

بزرگ که می‌شیم کتاب می‌خونیم تا بچگی‌مون یادمون بیاد.

اون وقتا که به‌ت می‌گفتم نمی‌خوام برم سر کار چون می‌ترسم با باغبونمون بریزی رو هم٬ می‌گفتی: «یعنی من این‌قدر بی‌کلاسم؟»

«دیدی بودی؟!»

انرژی حسته‌ای حق مسلم ماست!

پ.ن: فکر کن!؟!

آزادی تو نقشه‌ی روی دیوار مدرسه‌مون رنگش زرده.

درست به زردی چرک‌آبه‌ی شکم بالا اومده‌ی خواهرم... مریم!

تموم شد!

آخرین بهونه‌ت رو هم ابلحانه خرج کردی!

«کارگران در حال کارند!»

به زودی در و دکور این‌جا رو حسابی نقاشی می‌کنم.